Minerały

Minerały – podstawa wysokiej formy!

Sportowcy i osoby aktywne fizycznie, zazwyczaj mają zwiększone zapotrzebowanie
na minerały i pierwiastki śladowe. Jest to wynikiem bardziej intensywnych przemian metabolicznych oraz obfitego pocenia się. Niestety, przy profesjonalnym treningu, zaspokojenie tak wysokiego zapotrzebowania na minerały nie jest możliwe z pożywienia. Niedostateczna ilość soli mineralnych w diecie może prowadzić do poważnych zaburzeń
w organizmie człowieka. Przyczyny niedoboru soli mineralnych to: nieprawidłowe, nie urozmaicone odżywianie, duża potliwość (np. utrata soli w trakcie uprawiania sportu), biegunka, nudności i wymioty, nadmierne wydalanie lub zmniejszone przyjmowanie płynów.

Sole mineralne (minerały) są ważnym składnikiem diety człowieka, spełniają, bowiem rolę budulcową oraz regulującą.

Żelazo
Żelazo jest niezbędne do tworzenia czerwonych ciałek krwi oraz wielu enzymów. Zawarte 

jest w artykułach roślinnych i zwierzęcych, jak mięso, zielonych warzywach liściastych
i orzechach. 50 g ziaren dyni i 50 g wieprzowej wątroby dostarczają dziennej dawki żelaza.

Jod
Substancja ta jest niezbędna do produkcji hormonów tarczycy. Występuje w rybach morskich, jajach, płatkach pszennych, mięsie, mleku, produktach mlecznych i soli jodowanej. 100 g łososia morskiego odpowiada zalecanej dziennej dawce.

Magnez
Magnez jest dobry dla nerwów i mięśni, ale także ważny dla metabolizmu węglowodanów, białek i tłuszczów. Występuje w orzechach, makaronie razowym, roślinach strączkowych 

i warzywach. Kto ma skłonności do skurczów mięśni po treningu, powinien spróbować przyjmować 250 mg cytrynianu magnezu wieczorem.

Fosfor
Fosfor pełni ważną funkcję we wzmacnianiu zębów. Ale także pozyskiwanie i magazynowanie energii jest ściśle związane z podażą fosforu. Występuje w orzechach, mięsie, wędlinach 

i serach.

Cynk
Cynk jest istotny w gojeniu się ran i podziałach komórkowych oraz procesach wzrostowych 

i ochronie przed drobnoustrojami chorobotwórczymi. Dostarczają do: ser, mięso, wątroba, ostrygi, rośliny strączkowe i produkty z pełnego przemiału.

Wapń
Wapń wchodzi w skład kości, zębów oraz bierze udział w wielu procesach fizjologicznych: aktywator enzymatyczny, przewodzenie impulsów bioelektrycznych, udział w krzepnięciu krwi, udział w skurczu mięśni szkieletowych, gładkich i mięśnia sercowego, udział w wydzielaniu hormonów i neurotransmiterów oraz gruczołów wewnątrzwydzielniczych. Dobrym źródłem wapnia są mleko i przetwory mleczne oraz niektóre warzywa (np. brokuły, kapusta włoska, koper włoski i por). Ponadto bogate w wapń wody mineralne mogą być cennym uzupełnieniem diety w ten ważny składnik.

Sód
Jest on potrzebny do utrzymania potencjału czynnościowego błon komórkowych. Sód bierze udział w przewodnictwie nerwowym, wpływa na ciśnienie osmotyczne płynów ustrojowych, 

a także podwyższa stopień uwodnienia koloidów komórkowych. Jest niezbędny w utrzymaniu prawidłowej gospodarki wodnej organizmu.

Chlorki
Są przede wszystkim obecne w płynie pozakomórkowym i są odpowiedzialny za utrzymanie ciśnienia osmotycznego. Ponadto, chlorki wchodzą w skład kwasu żołądkowego. Niedobór prowadzi do przesunięcia równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie. Może prowadzić także do opóźnienia wzrostu i osłabienia mięśni.

Potas
Jest niezbędny do funkcjonowania układu nerwowego i utrzymania napięcia tkanek. Niedobór potasu prowadzi do poważnych zaburzeń elektrolitowych, osłabienia mięśni, porażenia mięśni i zaburzenia czynności serca. Pokarmy bogate w potas to mięso, ziemniaki, rośliny strączkowe, orzechy, szpinak, jarmuż, brokuły, owoce suszone, banany i kakao w proszku.

Chrom

Pełni ważną funkcję w metabolizmie węglowodanów. Zbyt niska absorpcja chromu (<20 μg dziennie) może prowadzić do upośledzenia działania insuliny, a tym samym do zaburzenia przenikania glukozy z krwi do komórek. Znaczne ilości chromu znajdują się w mięsie, wątróbce, jajach, ale również w płatkach owsianych, pomidorach, kakao, i grzybach.

Selen
Jest składnikiem wielu enzymów, w tym enzymów antyoksydacyjnych (przeciwutleniacze). Chroni on czerwone krwinki i błony komórkowe przed szkodliwym wpływem wolnych rodników. Ważny jest także dla funkcjonowania układu odpornościowego oraz tarczycy. Wraz z innymi przeciwutleniaczami chroni serce przed działaniem wolnych rodników, pomaga w walce 

z depresją, przemęczeniem i nadmierną nerwowością. Redukuje ilość szkodliwych związków przyczyniających się do powstawania reumatoidalnego zapalenia stawów. Odpowiednie spożycie dla dorosłych szacuje się na 30 do 70 miligramów dziennie. Dla dzieci jest od 10 do 40 miligramów, a dla młodzieży od 25 do 60 miligramów. Dobrym źródłem selenu są mięso, ryby, skorupiaki, jaja, soczewica i szparagi.